Standardy ochrony małoletnich
Spis treści
- I. Cel i odpowiedzialność
- II. Bezpieczne relacje dorosłych z dziećmi
- III. Bezpieczne relacje między dziećmi
- IV. Zapobieganie zagrożeniom w nocy i w miejscu wydarzenia
- V. Rozpoznawanie i zgłaszanie krzywdzenia
- VI. Dokumentowanie i poufność
- VII. Internet i wizerunek
- VIII. Przygotowanie i weryfikacja personelu
- IX. Udostępnianie i przegląd
- Wersja skrócona dla dzieci
I. Cel i odpowiedzialność
Najważniejszym celem jest ochrona dzieci podczas opieki eventowej. Za wdrożenie, przygotowanie personelu, odbiór zgłoszeń i aktualizację standardów odpowiada Adriana Wawrzyniak lub pisemnie wyznaczony zastępca. Kontakt: 516 522 027, [email protected].
II. Bezpieczne relacje dorosłych z dziećmi
Personel traktuje każde dziecko z szacunkiem; mówi spokojnie, respektuje granice, dostosowuje czynności do wieku, potrzeb i zgody dziecka w zakresie odpowiednim do wieku. Dotyk ogranicza do opieki, wsparcia, higieny i bezpieczeństwa. Intymne czynności pielęgnacyjne wykonuje dyskretnie. Nie wolno bić, krzyczeć, zastraszać, zawstydzać, izolować za karę, wykorzystywać zależności, wykonywać nieuzasadnionych zdjęć ani prowadzić prywatnych relacji internetowych z dziećmi.
III. Bezpieczne relacje między dziećmi
Personel zapobiega przemocy, popychaniu, naruszaniu intymności i wykluczaniu. Konflikty rozwiązuje spokojnie, zapewniając wsparcie każdej ze stron. Dzieci nie pozostają bez właściwego nadzoru.
IV. Zapobieganie zagrożeniom w nocy i w miejscu wydarzenia
Przed opieką sprawdza się salę, drogi wyjścia, temperaturę, łóżeczka i strefę higieny; organizuje zasady wejścia dorosłych. Osoby postronne nie mogą swobodnie odbierać dzieci ani przebywać z nimi bez zgody opiekunek. Ustala się listę upoważnionych odbierających, kontakty alarmowe i zasady reagowania na osobę pod wpływem alkoholu.
V. Rozpoznawanie i zgłaszanie krzywdzenia
Niepokojące sygnały to m.in. niewyjaśnione obrażenia, skrajny lęk przed określoną osobą, wypowiedzi dziecka o przemocy i niewłaściwe zachowanie dorosłego. Opiekunka zapewnia dziecku bezpieczeństwo, nie przesłuchuje go ani nie obiecuje tajemnicy, zapisuje jego słowa możliwie dosłownie i niezwłocznie zgłasza sprawę osobie odpowiedzialnej. Przy bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia dzwoni pod 112. W razie podejrzenia przestępstwa kierownictwo niezwłocznie zawiadamia właściwe organy; w innych uzasadnionych przypadkach podejmuje działania wobec sądu opiekuńczego lub odpowiednich służb. Zarzut wobec personelu oznacza natychmiastowe odsunięcie od kontaktu z dziećmi na czas oceny bezpieczeństwa i podjęcie właściwych działań.
VI. Dokumentowanie i poufność
Dla zgłoszenia sporządza się notatkę: data, zdarzenie, wypowiedzi dziecka, podjęte kroki, osoby zawiadomione i dalsze działania. Dokumentację przechowuje się w zabezpieczonym miejscu z dostępem ograniczonym do upoważnionych osób. Nie omawia się szczegółów incydentów z osobami postronnymi.
VII. Internet i wizerunek
Dzieci nie korzystają swobodnie z niekontrolowanych urządzeń i treści internetowych. Urządzenia używane w opiece mają dostosowane treści, a opiekunka sprawuje nadzór. Nie publikuje się zdjęć dzieci bez odrębnej podstawy i zgody. Nie wolno publikować danych pozwalających zidentyfikować dziecko, lokalizację pobytu i szczegóły opieki bez uprawnienia.
VIII. Przygotowanie i weryfikacja personelu
Przed dopuszczeniem do opieki pracodawca/organizator wykonuje wymagane prawem sprawdzenia, w tym w odpowiednich rejestrach i na podstawie wymaganych informacji o karalności, oraz dokumentuje ich wykonanie. Każda osoba zapoznaje się ze standardami przed pierwszą realizacją i potwierdza to pisemnie. Wyznacza się zakres odpowiedzialności i zasady zgłaszania incydentów.
IX. Udostępnianie i przegląd
Pełną wersję standardów udostępnia się personelowi i rodzicom na stronie internetowej oraz na życzenie. Wersja dla dzieci znajduje się poniżej. Standardy przegląda się co najmniej raz na dwa lata oraz po istotnym incydencie albo zmianie przepisów; przebieg i wynik przeglądu dokumentuje się.
Wersja skrócona dla dzieci
Masz prawo czuć się bezpiecznie. Ciocia ma Cię słuchać, mówić do Ciebie spokojnie i pomagać Ci, gdy się boisz lub jest Ci smutno. Nikt nie może Cię bić, straszyć, wyśmiewać ani dotykać w sposób, którego nie potrzebujesz do opieki i bezpieczeństwa. Możesz powiedzieć „nie”, poprosić o pomoc, zadzwonić do mamy lub taty i opowiedzieć o tym, co Cię martwi. Jeśli ktoś Cię krzywdzi, powiedz opiekunce lub innej zaufanej osobie. To nie Twoja wina.